Home
Kenniscentrum
Verhalen
Pieter brengt als se...

Pieter brengt als SEH-verpleegkundige graag rust in de chaos

Pieter Bakx - SEH-verpleegkundige

Pieter Bakx is geen man van verwachtingen. Hij leeft bij de dag, observeert wat er op zijn pad komt en neemt het zoals het komt. Maar achter die schijnbare nonchalance schuilt een indrukwekkend verhaal van veerkracht, doorzettingsvermogen en een onwankelbaar geloof in zijn eigen kunnen. Als zorgprofessional in hart en nieren heeft Pieter een route afgelegd vol uitdagingen en teleurstellingen, maar gelukkig ook met de nodige overwinningen en waardering.

De zorg was niet Pieter’s keuze. Of, zoals hij zelf zo mooi zegt: Ik heb de zorg niet gekozen. De zorg heeft mij gekozen.” Als kind droomde hij van een carrière bij de politie. Een droom die door verschillende obstakels werd verstoord. Gepest worden op school, afgewezen worden voor de politieacademie vanwege "verschillen in visie”. Zelfs binnen de militaire dienst werd hij geconfronteerd met de nodige hindernissen, vanwege zijn onconventionele leiderschapsstijl. Het leven leek hem te leiden naar een pad dat hij niet had voorzien. Een route die hem uiteindelijk bij de zorg bracht.

“Na een verplichte militaire dienst, waar mijn toekomst duidelijk niet lag, ben ik hbo-v gaan doen. En net toen ik op het punt stond om medicijnen te gaan studeren, werd ik 27 en werd de studiefinanciering stopgezet. Helaas kwam ik niet uit een gezin dat het financieel breed had, dus verder studeren werd hem niet meer voor mij. Vanaf dat moment heb ik besloten de beste ‘pleeg’ te worden die ik kon zijn. Dus ja, het vak heeft mij gekozen. En niet andersom.”

De nodige uitdagingen

Na omzwervingen in verschillende sectoren, zag Pieter de meeste mogelijkheden voor ontwikkeling binnen de Algemene Ziekenhuizen. Zijn ervaring als IC-verpleegkundige en zijn vastberadenheid om door te groeien, brachten hem naar de spoedeisende hulp. Maar de weg daar naartoe ging niet vanzelf. Hij werd geconfronteerd met leeftijdsdiscriminatie en de onwil van instellingen om zijn potentieel te zien. Ondanks de uitdagingen van het vinden van een vaste positie en het volgen van de opleiding, stond Pieter altijd open voor nieuwe kansen.

"Het was niet altijd makkelijk," geeft hij toe. "Maar ik ben altijd trouw gebleven aan mezelf en aan mijn principes. Dat is wat me heeft geholpen om door te zetten, zelfs in moeilijke tijden."

Het keerpunt in Pieter’s carrière

Het was pas toen Steven van Medicalhunt zijn profiel op LinkedIn opmerkte, dat dingen begonnen te veranderen. Waar anderen misschien waren gestopt, vond hij een bondgenoot in Steven. Iemand die potentie in hem zag en hem de kansen gaf die hij van anderen maar niet kreeg. "Steven geloofde in mij, zag iets dat anderen niet zagen," herinnert Pieter zich. "Hij gaf me de opening die anderen me niet wilden geven.” Door Pieter's ervaring en vaardigheden, zag Steven een kans en bood hem de mogelijkheid om de spoedeisende hulpopleiding te volgen. Zo begon een nieuw hoofdstuk in Pieter's carrière. Eentje met meer groei, zelfvertrouwen en een gevoel van regie over zijn eigen werk.

De spoedeisende hulpopleiding was geen gemakkelijke reis, maar het was een reis die Pieter een onverwachte les in zelfvertrouwen opleverde. "Ik had altijd al onzekerheden," geeft Pieter toe, "maar deze opleiding heeft me geholpen om sterker in mijn schoenen te staan." Door zijn ervaringen als SEH-verpleegkundige en zijn unieke kijk op de wereld, kan Pieter een bijdrage leveren die verder reikt dan alleen het medische aspect.

Creëren van rust te midden van chaos

De spoedeisende hulp is een omgeving waar geen enkele dag hetzelfde is. Voor Pieter is het een plek waar hij zijn roeping heeft gevonden, niet vanwege de adrenaline, maar vanwege de mensen die hij kan helpen en verzorgen. Hij beschrijft zijn werk als het creëren van rust te midden van chaos, en het bieden van een gevoel van veiligheid aan degenen die het het hardst nodig hebben. "Wat mij drijft, zijn de mensen," zegt Pieter. "Het zijn de kleine gebaren, de dankbaarheid van degenen die ik heb geholpen, die mijn werk de moeite waard maken."

Het belang van waardering

In een wereld waar verpleegkundigen soms niet de erkenning krijgen die ze verdienen, heeft Pieter gekozen voor een werkgever die zijn inzet waardeert en hem de ruimte geeft om zijn werk op zijn eigen manier te doen. "Ik zit op een goede plek," zegt Pieter over Medicalhunt, "en daar blijf ik trouw aan.”

Vrijheid en flexibiliteit

Als gedetacheerde bij Medicalhunt heeft Pieter de vrijheid en flexibiliteit gevonden die hij nodig heeft om zijn werk op zijn eigen manier te doen. Hij waardeert de regie die hij heeft over zijn leven en zijn carrière. Wetende dat hij bij Medicalhunt een werkgever heeft gevonden die hem ondersteunt en waardeert. "Het gaat niet alleen om het werk zelf," legt hij uit. "het gaat ook om de mensen met wie je werkt, en de steun die je krijgt van je werkgever. Bij Medicalhunt heb ik dat allemaal gevonden. Het is een hele fijne werkgever. Ik zou hier prima kunnen blijven tot aan mijn pensioen. Ik hoop dat dat mij gegeven is.”

Het meest trots is hij niet op de spoedeisende hulp opleiding in het bijzonder. Maar waar hij nu staat in zijn carrière. “Nee, het zit veel meer in het spirituele vlak, in de zin van, ik heb niet echt dingen in mijn schoot geworpen gekregen in mijn leven. Ik heb zelf mijn kansen gecreëerd om ze vervolgens met beide handen aan te grijpen. Ik ben trots op hoever ik ben gekomen, vanuit het diepe gat waar ik ooit heb gezeten, tot waar ik nu ben gekomen.”

Lessen en dromen

De belangrijkste les die hij in al die jaren geleerd heeft is; “Dat ik wel degelijk waardevol ben. En dat van alles wat men mij vroeger aanpraatte, ‘dat ik geen flikker waard ben’ en ‘dat ik gewoon niet meetel’, niks van waar is. Ik mag er zeker wel zijn.”

Of Pieter nog dromen heeft? Niet echt. “De spoedeisende hulp was voor mij eigenlijk het eindpunt in mijn carrière. En als het voor mij fysiek niet meer te doen zou zijn, zou ik het leuk vinden om eventueel wat te kunnen doen in scholing. Om mijn kennis over te kunnen brengen aan anderen. Hen te leren wat ik weet, ken en kan. Maar ik heb niet echt grote dromen. Wat ik al zei, ik leef bij de dag, ik zie wel wat er op mijn pad komt. Kansen creëer ik als ik ze zie. Ik wil gewoon nog heel veel leuke reizen maken, dingen zien, dingen ervaren… dát!”